بهشت مينو:
بهشت...! افسوس كه درك ما در اين دنيا از تصور ان عاجز و ناتوانست ....
پيغمبر اكرم( ص) از پروردگار خود نقل مي كند كه فرمود:" براي بندگان صالح
و نيكوكارم هدايايي تهيه ديده ام كه هرگز چشمي ان را نديده و گوشي ان را نشنيده
و بر قلب هيچ بشري خطور نكرده است."
حضرت علي (ع) مي فرمايد:" اگر باچشم دل به سوي انچه براي شما از به سوي انچه
براي شما از بهشت توصيف مي شود نظر افكنيد ,مسلما از انچه در اين دنياست,شهوات,
لذتها,زيورها و منظرها دوري مي گزينيد(نهج البلاغه فيض الاسلام , ص528 )

كاخهاي مجلل و غرفه هاي بهشتي:
بهشت جايگاه پرنشاط و وسيعي ست كه عرض ان اسمانها و زمين است. " وسارعوا الي
مغفره من ربكم و جنه عرضها السموات و الارض( ال عمران - ايه 133) " . كه در ان
براي نيكوكاران كاخهاي رفيع و غرفه هاي عالي بنا گرديده است " والذين امنوا و عملو
الصالحات لنبو ئنهم من الجنه غرفا ( عنكبوت-ايه 58) " وبراي پرهيزكاران كاخهاي چند
طبقه اي ساخته شده كه در زير انها نهرهايي جريان دارد "لكن الذين اتقوا ربهم,لهم غرف
من فوقها غرف مبنيه تجري من تحتها الانهار ( زمر-ايه 20) "واين كاخها داراي درهاي
متعدديست كه برروي پرهيزكاران گشوده است"وان للمتقين لحسن ماب,جنات عدن مفتخه
لهم الابواب (ص - ايه 50)" و بهشتيان دران قصرها كه پرده هاي ان حرير است بر
بالشهاي پرنيان تكيه زنند درحاليكه نه گرماي افتاب را مي بينند و نه سرماي زمستان را
"وجزاهم بما صبرواجنه و حريرا متكئين فيها علي الارائك لايرون فيها شمسا و لازمهريرا
(دهر-ايه 13و14)"
انچه ابرار در بهشت مي نوشند, طعم و مزاجي اميخته به صفات نيكوي كافور دارد كه,دهر
,ايه 5: ِانَّ الاَبْرَارَ يَشرَبُونَ مِن كَأْسٍ كانَ مِزَاجُهَا كافُوراً به گفته ابن عباس, نام چشمه اي در
بهشت است. و سعيد بن قتاده گفت: براي انان به كافور اميخته و با مشك بران نهاده مي شود
وبه قولي : از كافور مقصود سفيدي و خوشبويي و خنكي ان است , بدان سبب كه كافور
نوشيدني نيست, و مقاتل گفت: مقصود كافور اين دنيا نيست , ولي خدا انچه را كه در نزد
اوست به نام انچه در نزد شما وجود دارد ناميده است تا دلها به ان هدايت شود . و از فوايد
كافور و ازبين بردن تشنگي به توسط ان است و هنگامي كه با نوشيدني اميخته شود, براي
بدن سودمند خواهد بود . (تفسيرهدايت, ج17, ص 184)
بسيار ناسپاس و نمك نشناس! زيرا كسي كه قدر نعمت معمولي را نداند و ضايع كند
در همانحد معمولي ناسپاس است. نعمت هرقدر بزرگتر باشد, كفرانش بزرگتر است.
تا رسد به نعمتي كه تمام سعادت ابدي انسان وابسته به ان است اگر قدر چنين نعمتي
را ناچيز شمارد و ضايع گرداند اين فرد ناسپاس معمولي نيست بلكه:
بسيار ناسپاس است!
2- صبربر انجام طاعت,
3- صبر بر مصيبتهايي كه علاجي جز صبر ندارد,
يعني در مصيبتي كه امده و چاره اي جز تحمل ان نيست مومن نبايد جزع و فزع كند ,
بلكه بگويد اين مصيبت با مصيبتهاي اخرت قابل قياس نيست, ما به اين مصيبت تن
مي دهيم و به رضاي خدا رضايت مي دهيم . درشان نزول( ايه 12 سوره دهر)
" وَجَزَاهُم بِمَا صَبَرُوا جَنَّةً وَحَرِيراً " صبر بر طاعت مراد است. اما پيام ايه براي
ما مي تواند هر سه نوع صبر را شامل شود.
فرشتگان در شب قدر
از حضرت علي (ع) ر سيده كه فرمود:
در اسمان هفتم حظيره اي است به نام " حظيره القدس " (بهشت) در ان فرشتگان هستند كه
روحانيون (به فتح ر) مي گويند. چون شب قدر شود از پروردگار براي امدن به دنيا اجازه
مي طلبند, خداوند به انها اجازه مي دهد . پس بر مسجدي نمي گذرند جز ان كه در ان نماز
مي خوانند و در راه با كس روبرو نمي شوند جز انكه براي او دعا مي نمايند و از ايشان به
او بركت و نيكي مي رسد. (صحيفه سجاديه)



