99- دعاي وداع ماه مبارک رمضان
شيخ صدوق رحمة الله عليه براي وداع ماه مبارک رمضان دعائي ذکر کرده که ميگويد:
ابو بصير از امام صادق (عليه السلام) روايت کرده که حضرت فرمود:
«اللهم انک قلت في کتابک المنزل علي نبيک المرسل و قولک الحق شهررمضان الذي انزل فيه
القرآن هدي للناس و بينات من الهدي و الفرقان،و هذا شهر رمضان قد انصرم فاسالک بوجهک
الکريم،و کلماتک التامات ان کان بقي علي ذنب لم تغفره و تريدان تحاسبني به او تعذبني عليه
او تقايسني به ان يطلع فجرهذه الليلة، اوينصرم هذا الشهرالا و قد غفرته لي يا ارحم الراحمين»
بار پروردگارا ... تو خود گفتي در کتاب مقدس که بر نبي مرسلت نازل فرمودهاي و قول تو حق
است که ماه رمضان که در او قرآن نازل شده و مايه هدايت و رستگاري مردم و دلائل آشکار
از هدايت و وسيله تشخيص حق ازباطل ميباشد، اينک ماه رمضان به پايان رسيد پس تقاضا
مينمايم از تو به آبروي گراميت، و کلمات تام و تمامت، اينکه اگر بر من گناهي باقي مانده که
هنوز آن گناهم را نيامرزيدي و اراده حسابرسي او را داري، يا ميخواهي به آن گناه باقيمانده
عذابم کني و يا به اندازه گناهم عقوبت نمائي ، تا اينکه طلوع کند فجراين شب، يا پايان پذيرد
اين ماه مبارک، مگر آنکه آن گناهانم را بيامرزي وازتقصيرم در گذري، اي مهربانترين مهربانان.
(من لا يحضره الفقيه، جلد 2)
ابو بصير از امام صادق (عليه السلام) روايت کرده که حضرت فرمود:
«اللهم انک قلت في کتابک المنزل علي نبيک المرسل و قولک الحق شهررمضان الذي انزل فيه
القرآن هدي للناس و بينات من الهدي و الفرقان،و هذا شهر رمضان قد انصرم فاسالک بوجهک
الکريم،و کلماتک التامات ان کان بقي علي ذنب لم تغفره و تريدان تحاسبني به او تعذبني عليه
او تقايسني به ان يطلع فجرهذه الليلة، اوينصرم هذا الشهرالا و قد غفرته لي يا ارحم الراحمين»
بار پروردگارا ... تو خود گفتي در کتاب مقدس که بر نبي مرسلت نازل فرمودهاي و قول تو حق
است که ماه رمضان که در او قرآن نازل شده و مايه هدايت و رستگاري مردم و دلائل آشکار
از هدايت و وسيله تشخيص حق ازباطل ميباشد، اينک ماه رمضان به پايان رسيد پس تقاضا
مينمايم از تو به آبروي گراميت، و کلمات تام و تمامت، اينکه اگر بر من گناهي باقي مانده که
هنوز آن گناهم را نيامرزيدي و اراده حسابرسي او را داري، يا ميخواهي به آن گناه باقيمانده
عذابم کني و يا به اندازه گناهم عقوبت نمائي ، تا اينکه طلوع کند فجراين شب، يا پايان پذيرد
اين ماه مبارک، مگر آنکه آن گناهانم را بيامرزي وازتقصيرم در گذري، اي مهربانترين مهربانان.
(من لا يحضره الفقيه، جلد 2)
صد شكر كه اين آمد و صد حيف كه آن رفت ...

واژه "عيد "در اصل از فعل عاد ( عود ) يعود اشتقاق يافته است. معانى مختلفى براى آن ذكر
كردهاند، ازجمله: «خوى گرفته»، «هرچه باز آيد از اندوه و بيمارى وغم و انديشه ومانند آن»،
«روزفراهم آمدن قوم»، «هرروزكه در آن، انجمن يا تذكار فضيلت مند ياحادثه بزرگى باشد»،
گويند از آن رو به اين نام خوانده شده است كه هر سال شادى نوينى باز آرد.
(دهخدا، ذيل عيد، زبيدى، تاج العروس، 8/438-439) ابن منظور در لسان العرب گفته است
كه برخى بر آن هستند كه اصل واژه عيد از «عادة» است، زيرا آنان (قوم)، بر جمع آمدن در
آن روز، عادت كردهاند. (ابن منظور، لسان العرب، 3/319) واژه عيد تنها يك بار در قرآن
به كار رفته است:( اللهم أنزل علينا مائدة من السماء تكنون لنا عيدا لأولنا و آخرنا و آية منك)
(سورة مائده / آيه 114)
+ نوشته شده در جمعه بیستم مهر 1386ساعت 12:40 توسط شکوفه |



